Uit de pastorie2021-03-29T15:49:03+02:00

Uit de Pastorie

God houdt alles in zijn hand

U wilt wel geloven dat ik graag zou schrijven over drukbezette kerkdiensten en over talloze kerkelijke activiteiten die lopen als een speer. Ik zou dolgraag optimisme willen uitstralen. Kon ik maar schrijven: ‘Hoera, corona is bedwongen! We kunnen weer allemaal tegelijk met een gerust hart naar de kerk komen, én we mogen weer zingen!’ Ik weet al lang wat ik op de eerste zondag dat we weer kunnen zingen zal opgeven als eerste lied: Alles wat adem heeft love de Here, zinge de lof van Israëls God! (Gezang 21, LvdK). Wat zal dat prachtig klinken!
Ik kan niet wachten tot het zover is …

Maar u en ik weten dat het Covid-19-virus nog steeds onder ons is. Wie had kunnen vermoeden dat we opnieuw slechts 30 personen in de kerkdienst kunnen verwelkomen en dat aan de kerkbezoekers wordt gevraagd om bij het binnenkomen in de kerkzaal een mondkapje te dragen. Het druist tegen alles in wat we als ‘normaal’ beschouwen. Gelukkig kunnen de kerkdiensten via kerkdienstgemist.nl live worden gevolgd. De opnameapparatuur blijkt zijn vruchten af te werpen, mede dankzij het team van mensen dat de ‘knoppen’ bediend. Intussen voelt dit tijdsgewricht als een periode van beproeving, ook voor onze gemeente. Ik probeer het te zien als een oefening in geduld, en ook als een wake-up call die ons doet beseffen dat wij minder te kiezen hebben dan wij vaak denken en ons met name doet beseffen hoezeer wij onze God nodig hebben.

Intussen houdt het bestaan niet op. En we kunnen nog altijd als kerkelijke gemeente functioneren. Met name op zondag gaat het anders dan we zouden willen. Maar kerkzijn is meer dan kerkgang, toch? Overal waar wij Christus navolgen, dáár is de kerk. Er zijn mogelijkheden te over om het goede te doen. Elke keer als wij iemand opbellen, of als we iemand opzoeken, of als we bidden voor iemand, of als we een kaartje sturen, dan functioneren wij als zout der aarde. En dan functioneren wij als kerk.

Laten we niet ophouden dat te doen. Juist aan die mensen belooft de Heer van de kerk: Ik ben met u alle dagen tot aan de voleinding der wereld. En tenslotte vertrouw ik er vast op dat ook deze tijd weer voorbij gaat. God houdt alles in zijn hand. Er gloort een mooie toekomst aan de horizon, ook al weet ik niet wanneer precies die aanbreekt. Maar komen zal die!

Welkom

De wijze waarop wij als kerk u op zondag moeten ontvangen druist in tegen het gevoel. We willen als kerk gastvrij en hartelijk zijn: De kerkbel luidt uitnodigend, de kerkdeuren staan wijd open, je kan gaan zitten waar je wil, als je wilt zelfs anoniem op de achterste bank – zo hoort het toch? Maar corona maakt dat vooralsnog onmogelijk. Kerkgangers moeten zich van te voren aanmelden, en kom je onverwacht, bv. als gast of toerist dan moet je je naam en adres opgeven en er bestaat zelfs een kans dat tegen je gezegd wordt: sorry, u bent nummer 151, het is vol. Eigenlijk moet u best een grote drempel over, wil je naar de kerk gaan. En ben je eenmaal binnen, dan zit je ver van elkaar af, we zingen niet samen, er staan camera’s voorin, én ja, 100% garantie dat je niet tijdens de dienst besmet raakt kunnen we niet geven.

Intussen proberen de kosters en de ‘suppoosten in hesjes’ (wie had ooit gedacht dat die in de kerk zouden rondlopen?) er alles te doen om zo welkom mogelijk te laten voelen. Alle adviezen die de RIVM geeft worden strikt nageleefd. Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. En eenmaal binnen dan ervaren we – met alle beperkingen – toch verbondenheid. Ik ben elke keer weer blij u en jullie te zien. Beter een half ei dan een lege dop. En van veel kerkgangers hoor ik dat de aanwezigheid bij een kerkdienst beter bevalt dan vooraf gedacht. Dus, ondanks al het bovenstaande: u bent meer dan welkom!

ds. Koos Staat

Weer terug

Weer terug

Daar bedoel ik mee: ik ben weer aan het werk. Zoals u weet zijn we weliswaar niet van Andijk weggeweest, maar ik heb de vakantieweken als ontspannen ervaren. Het is intussen fijn om weer onder u aan de slag te zijn!

Ook weer terug zijn de berichten over een toename van coronabesmettingen

én weer terug zijn de dringende aansporingen om ons toch vooral aan diverse maatregelen te houden. Dat zijn sombere berichten. Ook voor ons als gemeente heeft dat gevolgen. Waar ik hoopte dat rond de startzondag alles weer zo’n beetje normaal zou zijn, is dat duidelijk niet het geval. Dat is moeilijk voor ons allemaal.

Privé en zakelijk blijft het voor ieder van ons een lastige situatie en ook zijn er gevolgen voor ons kerkelijk leven, met name het gemeenschapsleven. Het is een gemis van dat we elkaar niet of nauwelijks kunnen ontmoeten in de kerkdiensten op of de kringen. Ook groeigroepen kunnen niet thuis bijeen komen (immers meer dan zes mensen in huis wordt afgeraden). Ik hoop dat we manieren vinden om toch de onderlinge samenhang te bewaren. Laten we vertrouwen houden in de toekomst en er op rekenen dat God ons en onze gemeente door deze tijd heen loodsen zal.

Nog één ding. Mocht u twijfelen aan de veiligheid tijdens de kerkdiensten, wil ik graag benadrukken dat die twijfel niet nodig is. We proberen ons strikt te houden aan alle RIVM voorschriften. Ik wens u allen Gods zegen in deze onzekere tijden.

Hartelijke groeten uit de pastorie!

ds. Koos Staat

Let een beetje op elkaar….

Beste Andijkers,
Neem me niet kwalijk dat ik mij tot alle Andijkers richt. Ja, ik
weet het, ik ben dominee, en best kans dat u denkt: daar heb
ik geen boodschap aan.
Toch waag ik het erop om u allen deze brief te schrijven.

Immers, deze Coronacrisis maakt duidelijk dat wij meer
gemeen hebben dan wij dachten. Oud of jong, een rijke vrouw
of een arme man, een trouwe kerkganger of een eeuwige
twijfelaar – ons treft hetzelfde lot. Zoals zon en regen ons allen
raken, zo raakt het virus ons ook allen.

Voor ons mensen die het leven graag in eigen hand houden,
zijn het lastige tijden. Wij zijn het virus niet de baas, maar het
speelt de baas over ons. Intussen blijven wij sociale wezens,
aangelegd op contact. We gedijen niet in afzondering. We
worden daartoe nu veelal gedwongen. Van het verplicht
anderhalve meter afstand houden wordt niemand blij. Op een
lange reis is anderhalve meter niets. Maar als ik met u sta te
praten vind ik anderhalve meter een heel eind.

De supermarkt en de bakker en de slager zijn open. Ik bedoel,
we kunnen nog boodschappen doen. Ons lijf heeft eten nodig.
Maar onze geest heeft dat ook nodig. Daarom gaat op
werkdagen (behalve woensdag) de kerkdeur van ons
kerkgebouw (Middenweg 6) open. Van 11.00 – 12.00 uur. U
bent welkom om er in alle rust te zitten, te bidden of te wat na
te denken. De kerk is groot genoeg om de nodige onderlinge
afstand te kunnen bewaren, maar toch zijn we onder dat ene
dak even verbonden. Met elkaar en met God. Misschien zie ik
u ‘uit de verte’ zitten.

Bij de bakker koopt u brood voor het lijf. In de kerk vindt u
brood voor het hart. Misschien hebt u er toch een boodschap
aan. Hartelijke groet voor u en jullie allen, en ik voeg er aan
toe: Gods zegen.

ds. Koos Staat

Preek

Beste Andijkers,
Als beginnende dominee oefende ik de preek thuis. Geen publiek. De enige hoorder was de spiegel waarin ik mezelf zag. Makkelijk ook, want ik kreeg weinig kritiek
Ik moest hieraan terugdenken toen we vanmiddag in de kerk de dienst opnamen, die morgenochtend wordt uitgezonden via www.kerkdienstgemist.nl en via www.gereformeerdekerkandijk.nl .
Ik preekte tegen bijna uitsluitend lege banken. Een rare gewaarwording. Doorgaans zou ik daar niet voor durven uitkomen. ‘Hoe druk was het?’ ‘Ehh, niemand, nou ja, vijf mensen.’ Oeps…
Toch fijn dat we via internet morgenochtend bij elkaar ‘binnen’ kunnen komen. Ook al zijn we dan niet fysiek niet aanwezig in de kerk, hoop ik dat wie kijkt zich verbonden zal voelen met de ander en met God.
Ik wens u een fijne dienst.
Hartelijke groet,
Koos

Klein teken van leven

Beste mensen,
Een klein teken van leven uit de pastorie.
Houden jullie het nog een beetje vol?
Een vreemde ervaring, dat sociale isolement waar we met elkaar in terechtgekomen
zijn. Ons aller leven staat op zijn kop.
Zondagmorgen is er een internetkerkdienst via onze website te horen en te zien.
Vanaf maandag houd ik dagelijks een ‘ouderwets’ telefonisch spreekuur tussen
9.00-10.00 uur. Voor die behoefte heeft aan contact of gewoon zin heeft in een
gezellig praatje. Schroom niet om te bellen: 0228-756096
Ik hoop op deze plek regelmatig een kort berichtje te plaatsen.
Hartelijke groet,
ds.Koos Staat
PS Vanmorgen las ik Jesaja 40:26-31. Ik werd er blij van.

Deel deze columns, kies je social:

Ga naar de bovenkant