Predikanten
Overzicht van de predikanten die in de loop der jaren onze gemeente gediend hebben.
Op zondag 24 maart 2024 heeft predikant Wim Wasserman zijn intrededienst gehad in de gereformeerde kerk aan de Middenweg te Andijk.
Lange reis
Inmiddels is bij de meeste mensen wel bekend dat Wim met zijn gezin uit Zuid-Afrika komt. Zijn eerste kennismaking met Nederland was in 2010, toen hij vrienden bezocht. Dit was echter niet in de buurt van Andijk. Dat kwam pas jaren later in beeld. Het gezin is sinds 9 september 2023 in de dienstwoning gevestigd. Wim is blij en dankbaar dat de kerkenraad hen goed heeft opgevangen en de weg in het bureaucratische Nederland heeft gewezen. Ook in Andijk zelf was dit handig. Hij verdwaalt ondertussen niet zo vaak meer. Hiervoor was Wim 6 jaar lang Jeugdwerker en 12 jaar predikant in dezelfde gemeente (bij Rant en Dal Prisma NG kerk) in Krugersdorp/Paardekraal. Deze mijnstad, zo’n 40 km van Johannesburg had circa 110.000 inwoners. Het bijzondere was dat men eigenlijk een wat oudere predikant achter de kansel wilde, maar dat Wim met zijn 25 jaar deze baan wist toe te eigenen. Hij heeft ook in dat opzicht een lange reis achter de rug.
Roeping
Wim heeft altijd geweten dat hij predikant wilde worden. Het gezin, bestaande uit vader en moeder en twee zonen, bezocht trouw de kerk. Ondanks dat hij geen voorbeeld in zijn omgeving had, wist hij op de leeftijd van 5 à 6 jaar dat predikant worden zijn roeping was. Heel anders dan zijn broer, die als grafisch ontwerper in Dubai werkt. De ouders van Wim hebben hem altijd gesteund en gerespecteerd in zijn keuze, en komen ook speciaal deze week over gevlogen naar Nederland. Ze willen de intrededienst voor geen goud missen!
Voorbereidingen
Voor een emigratie zijn een hoop voorbereidingen nodig. Niet alleen qua papieren, ook de verhuizing zelf natuurlijk. Spullen die de oceaan over moeten, evenals mens en dier. De poes Juliet van 12 jaar is mee en de 3-jarige viervoeter Olive, waar Wim graag mee over de dijk wandelt, heeft ook de overtocht gemaakt. Zoon Daniël heeft zich vrij makkelijk aangepast en pakt de Nederlandse taal snel op. Ronel, de vrouw van Wim, had haar voetsporen al in Amsterdam staan, waar ze sinds een uitwisseling in 2022 als universitair docent, 6 maanden heeft gewerkt. Ondertussen werkt ze sinds september vorig jaar fulltime aan de Uva. Voor Wim lag het iets anders: Afrikaans is zijn eerste taal en ondanks dat het wel wat verwantschap vertoont met het Nederlands, is het absoluut niet hetzelfde. Naast dat hij ook prima Engels spreekt, heeft hij voor zijn vertrek hiernaartoe, toch maar Nederlandse les genomen.
Verwachtingen
Voor het Andijkse avontuur heeft Wim geen specifieke verwachtingen. Dit komt deels doordat hij het geloof in al zijn facetten als een universeel gegeven ervaart, met thema’s die wereldwijd toepasbaar zijn. Anderzijds zijn de lage verwachtingen toe te schrijven aan het warme en hartelijke welkom van de Andijkers, en niet te vergeten, de inspanningen van zijn voorganger, Ds. Staat. Wim voelt zich welkom, en het respect en vertrouwen dat hij in het geloof en de medemens heeft, krijgt hij in veelvoud terug van de Andijkse gemeenschap.
Van 22 januari 2012 tot en met 1 december 2024 was onde predikant ds. Jacobus (Koos) Staat. Hij werd verbonden aan onze kerkelijke gemeente op zondag 22 januari 2012 in de morgendienst door dominee mw. C.M. (Carolina) den Hertog.
Geroepen naar Andijk
Op dominee Staat is door onze kerkenraad – met volledige instemming van de leden van onze kerk – in september 2011 een beroep gedaan om naar Andijk te komen. Een beroep, aangenomen door ds. Staat na veel gebed om wijsheid voor zijn besluit. Ds. Staat: “Ik voelde mij duidelijk geroepen. God roept mij naar Andijk. En als God mij roept, dan ben ik er voor de Andijkers.”
Predikant die luistert
Het klikte voor ds. Staat ook duidelijk met de door onze kerk opgestelde profielschets: ‘Wij zoeken een dominee die, net als wij, Jezus centraal heeft staan. Wij willen een dominee die ons helpt om ons een kerk, een geloofsgemeenschap, te laten zijn waar God en medemens centraal staan, ook de medemens buiten de kerkmuren’. Ds. Staat: “Dat is ook wat mij naar Andijk trekt. Ik wil een samenbindend figuur zijn met steeds in mijn achterhoofd dat Jezus gezegd heeft: Oordeelt niet, opdat je niet geoordeeld wordt. Ik wil luisterend naast de mensen staan. Daarvoor kom ik naar Andijk.”
Predikant met hart en ziel
Als kleine jongen wilde ds. Staat al niets anders dan dominee worden. “Ik ging altijd graag naar de kerk. Ik genoot ervan om de predikant in zijn prachtige zwarte toga met witte bef te zien en te horen spreken over Gods liefde. Die blijde boodschap doorgeven, dat leek mij prachtig.“ Zijn studiekeus was dan ook logischerwijs gymnasium (want: Latijns en Grieks) en vervolgens theologie aan de VU.
Aan zijn roeping tot predikant heeft ds. Staat nooit getwijfeld. Spreken voor – en vooral ook mét – mensen over het christelijke geloof, het geloof in Christus, over wat Jezus voor een mens kan betekenen: dat doet hij met hart en ziel. (Dat hebben wij, gemeenteleden, in de afgelopen jaren – geschreven oktober 2016 – ook als zodanig ervaren. En zijn daar heel blij mee.)
Predikant met ervaring
Met dominee Staat (toen 53) kwam een ervaren predikant naar Andijk. Jonge jongen voelde hij zich toen hij in 1983 als predikant aan zijn eerste gemeente verbonden werd. Staat: “Ik ben begonnen in een klein kerkje in het Friese dorp Munnekezijl. Als 25-jarige moest ik begrafenissen leiden en mensen bijstaan die veel ouder waren dan ik. Ik heb meer aan die mensen gehad dan zij aan mij.” Na Munnekezijl volgde Yerseke (1988), Haarlem (1993) en Rijnsburg (1995). In 2002 kwam hij als deeltijdpredikant, 50%, naar Zunderdorp en voor de andere 50% als evangelisatiepredikant bij de Stichting Diensten met Belangstellenden in Amsterdam.
Een ervaren predikant die ook heel goed weet wat voor veel geboren Andijkers geldt: opgroeien in een tuindersgezin. Dat brengt met zich mee: hard meewerken in je vrije tijd. Zijn vader, tomaten-, sla- en komkommerkweker in Barendrecht, zag eerst nog in zijn Koos een opvolger in de groentekwekerij, maar respecteerde en stimuleerde zijn keus voor het domineeschap.
Landelijk is ds. Staat vooral bekend van een zestal (dag)boekjes voor jongeren die hij geschreven heeft en van zijn medewerking aan diverse radio-uitzendingen van de Evangelische Omroep.
Predikant met gezin
Ds. Staat trouwde in 1981, zijn vrouw en hij hebben twee dochters en een zoon. Hun oudste dochter woont ook op Andijk. Zijn gezin is voor ds. Staat ook zijn rustpunt: “Het meest ontspannen vind ik thuis zijn”. Verder ontspant ds. Staat zich graag met het luisteren naar muziek, met lezen en met wandelen.
Van 1 juli tot en met 31 december 2011 heeft in verband met de vacature, ontstaan door het
vertrek van ds. J. Verschoof, de heer drs. J. Lotterman als interim kerkelijk werker onze gemeente gediend.
Zowel als pastoraal werker als als leraar werd hij zeer gewaardeerd.
In ons kerkblad Appèl van juli 2011 stelde drs. Lotterman zich met de volgende tekst voor:
Mag ik mij even voorstellen?!Mijn naam is Drs. Johan Lotterman. Ik ben geboren op 5 augustus 1950 als vijfde kind in een gezin van 10 personen. Ons gezin was kerkelijk zeer betrokken: Chr. onderwijs, kinderclub, jeugdkerk, jeugdvereniging, Arjos (voorloper CDJA), Chr. Plattelandsjeugd, elke zondag naar de kerk en zondagsschool.
Al vroeg had ik interesse in boeken en het was dan ook vanzelfsprekend dat ik doorleerde.Na de middelbare school studeerde ik o.a. Alg. Taalwetenschap en Cult. Anthropologie, beide aan de VU, en haalde mijn 1e graad leraaraantekening Duits aan de Un. van Utrecht. Gedurende deze periode was ik heel actief in de Chr. Studentenbeweging Ichthus en S.S.R. en was o.a. kamppastor en gespreksleider gedurende zomerkampen.
Daarna studeerde ik in Engeland aan het All Nations Christian College, een opleiding die o.a. samenwerkt met diverse universiteiten, en met theologische universiteiten van de Church of England en enkele andere kerkgenootschappen. Ik volgde een tweejarige cursus Missiologie, Grieks en Hebreeuws, Dogmageschiedenis en dogmatiek, Exegese en Intercultureel Pastoraat, en een introductiecursus Patristiek.
Ook volgde ik Praktische Taalkunde aan het Summer Institute of Linguistics, 2 maal drie maanden.In 1982 werd ik aangenomen bij Wycliffe Bijbelvertalers als Lid in Opleiding en in 1984 vertrokken we naar Papoea Nieuw Guinea. Daar heb ik 13 jaar gewerkt als Bijbelvertaler, Consulent Bijbelvertalen en Exegese, en als Consulent Taalkunde. En ik consulteerde ook voor andere organisaties. Zelf werkte ik aan de taal van de Tanggu’s, een bevolkingsgroep in de provincie Madang en heb die taal op schrift gezet, en daarin ook Bijbelvertaalwerk verricht.
Mijn vrouw Janny werkte vooral aan het opzetten van plaatselijke scholen: zij was ook consulent lees- en schrijfonderwijs in lokale talen. Doordat ik als consulent en als pastor met heel veel kerkgenootschappen heb samengewerkt, heb ik geleerd met een veelheid van liturgische vormen en geloofsbelevingen ontspannen om te gaan. We zijn sedert 1977 getrouwd en hebben drie dochters en één kleinzoon. De oudste is in Nederland geboren, de tweede in Engeland en de derde in Papoea Nieuw Guinea. Vanwege gezondheidsredenen moesten we in 1997 terugkeren naar Nederland. De oudste dochters zijn inmiddels getrouwd. Dankbaar jegens God zijn we voor het feit dat alle kinderen bewust Christen zijn en actief betrokken zijn en meewerken in diverse kerkgenootschappen.
Sedert onze terugkeer naar Nederland heb ik diverse gemeenten gediend als Interim Pastoraal Werker met preekbevoegdheid. Ook volgde ik nog een postdoctorale cursus Klinisch Pastorale Vorming en Contextueel Pastoraat aan de VU in 2005. Ook heb ik met veel plezier gediend in Lutherse Gemeente in Zeist waarvoor ik nog steeds 5 uur per week in werk. Daarnaast ben ik nog steeds betrokken als adviseur voor een Wycliffe programma in Papoea Nieuw Guinea.
Vanaf 1 juli 2011 ben ik als interim kerkelijk werker actief in de gemeente Andijk, waar het zwaartepunt van mijn werkzaamheden zal liggen bij de pasorale zorg in de gemeente.
Hartelijke groet, Johan Lotterman
Dominee Carolina M. den Hertog introduceerde zichzelf in Appèl met de volgende tekst:
Op 1 februari 2009 ben ik bevestigd als predikant en verbonden aan de Gereformeerde kerk van Andijk. Ik ben dankbaar dat ik in deze bijzondere gemeente in West-Friesland ben bevestigd en dat dit de eerste gemeente is die ik mag dienen als predikant.
Als predikant ben ik dienaar van het Woord van God. Al sinds mijn tienerjaren heeft dit Woord van God en de overweldigende rijkdom en liefde die daarin is te vinden mij gegrepen. Ik wil niets liever dan díe rijke liefde -de liefde van de Drie-ene God: de Vader, de Zoon Jezus Christus en de Heilige Geest- verder brengen en mensen hiermee inspireren en bijstaan in het leven. Ik bid dat velen, jong en oud, díe liefde mogen ontvangen en weer door mogen geven.
ds. J.Verschoof
.
ds. S. Alblas
.
ds. R.H.Boiten
.
ds. J.W.Kuipers
.
ds. D.J.Ras
.
ds. H.Vollmuller
.
Ds. W.H. de Boer
1967 – 1982
Bevestigd 15 januari 1967
door ds. Végh
tekst: Marcus 4:26-28
Intredepreek naar Efeze 5:19
Vertrokken 28 maart 1982
.
ds. J.Wolven
.
Ds. C. Dijkstra
1960 – 1964
Bevestigd op 24 juli 1960
door ds. Kwast
tekst: Romeinen 10 : 6 -8
Intredetekst: Spreuken 4 : 18 en 19
Vertrokken 1964
Na bijna een jaar werd de door het vertrek van ds. Végh ontstane vacature vervuld met de komst van ds. C. Dijkstra van Asperen.
Ds. Dijkstra werd op 24 juli 1960 bevestigd door ds. Kwast, die als tekst had gekozen Romeinen 10 : 6 – 8 “Maar de gerechtigheid uit het geloof spreekt aldus: Zeg niet in uw hart: Wie zal ten hemel opklimmen? namelijk om Christus te doen afdalen; of: Wie zal in de afgrond nederdalen? namelijk om Christus uit de doden te doen opkomen. Maar wat zegt zij? Nabij u is het woord des geloofs, dat wij prediken.”
Ds. Dijkstra koos voor zijn intredepreek de tekst Spreuken 4 : 18 en 19 “Maar het pad der rechtvaardigen is als het glanzende morgenlicht, dat steeds helderder straalt tot de volle dag. De weg der goddelozen is als duisternis; zij weten niet, waarover zij kunnen struikelen.”
Dominee Dijkstra wilde wel graag een tweede microfoon op de kansel. Met één microfoon voelde hij zich “als een stier aan het spit”. De kerkenraad liet hem dit gevoel en besloot om niet aan zijn verzoek te voldoen. Over het hoogte van de vaste bijdragen zei ds. Dijkstra eens: “Wat het geven betreft kent men dikwijls aan de vruchten de boom.”