Zestig Jaar Kind

Dat gebeurt als je ouder wordt. Nostalgie. Denk ik terug aan vroeger is één van de eerste dingen die ik geleerd heb, tellen: één, twee, drie… Hoewel dat niet het állereerste was. Dat zijn de woordjes mama en papa. Vervolgens leerde ik nog wat andere woorden en toen leerde ik tellen. Eenmaal op school leerde ik rekenen. Eén plus één is twee.

Kijk ik terug op mijn leven, dan kan ik zeggen dat het in mijn omgaan met God net zo ging. Ik leerde begrijpen dat ik een hemelse Vader hebt. Die voor mij zorgt. Die mijn zonden en fouten vergeeft. Mijn ouders leerde mij ‘Abba, Vader’ zeggen, zoals Jezus dat ook deed als Hij bad tot God. Eigenlijk betekent Abba ‘Papa’. Dat klinkt heel vertrouwd. En zo is het ook bedoeld. Christen zijn begint met het besef dat je in een relatie leeft met iemand die zielsveel van de je houdt: je Abba in de hemel.

Daarna leerde ik tellen. Dagen tellen. Van de eerste tot de laatste. En dan ga je begrijpen dat God er al was op de eerste dag van je leven. En dat Hij er is als je 10 jaar wordt of 60, al die dagen. En je mag weten dat Hij er ook zal zijn als het aftellen eenmaal begonnen is en je laatste levensdag de overgang zal markeren naar een leven zonder einde. Want God telt ook. Hij kent ons, zijn schapen, bij name en Hij zal er geen vergeten. U en ik we mogen horen bij de schare die niemand tellen kan.

Ik stel mijzelf de vraag: wat moet ik straks na mijn zestigste in elk geval niet veranderen? Als je die vraag aan Jezus zou stellen, zou Hij een kind bij de hand nemen, het in de kring zetten en aan het kind vragen: ‘Weet jij hoe je goed kunt leven?’ Het kind zou verlegen worden en dicht bij Jezus blijven staan. En dat is dan meteen het antwoord op de vraag. We moeten bij Jezus blijven! Dat levert het beste leven op dat er bestaat. Gek is dat. Toen ik jong was wilde ik dolgraag ouder worden. 18 jaar, want dan kun je je rijbewijs halen. En daarna wilde ik studeren, trouwen, dominee worden, een pastorie… Ik wilde groot worden en groot blijven. Begrijpelijk. Wie verlangt er naar de luiers terug? Maar hoe volwassen we ook zijn, laten we niet vergeten om kind te blijven. Kind van je Abba in de hemel. In mijn geval al zestig jaar.

 Koos Staat

2018-02-24T19:02:11+00:00 24 februari 2018|